ไหว้พระจันทร์

ถึง…เพื่อน
หวัดดีจ้า เป็นอย่างไรบ้าง สบายดีนะ ไม่ได้เขียนมาหาเธอนานเลย เมื่อวันที่ 25 กันยายน ฉันไปเที่ยวงานไหว้พระจันทร์ที่เทศบาลอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี โดยในวันนี้เป็นวันไหว้พระจันทร์ซึ่งเป็นประเพณีที่สืบกันมาของคนเชื้อสายจีน โดยช่วงกลางคืนจะมีการจัดโต๊ะวางของบูชาไหว้พระจันทร์ ฉันเก็บภาพบรรยากาศภายในงานมาฝากเธอจะ




ในงานเทศกาลไหว้พระจันทร์คืนนี้ มีการประกวดความสวยงามของการจัดโต๊ะไหว้พระจันทร์ด้วย มีการตกแต่งกันไว้อย่างสวยงาม ไม่ว่าจะเป็นของไหว้ กระดาษไหว้ ดอกไม้ ของตกแต่ง โคมไฟ ไฟประดับ ต่างๆ แล้วแต่ว่าจะออกแบบกันแบบไหน บางโต๊ะก็มีน้ำพุอยู่ด้านหลังด้วย





บางที่ก็มีบริการจุดธูปให้ผู้ชมงาน เพื่อไหว้สักการะและเป็นสิริมงคลแก่ตัวเอง บางที่ก็มีขันน้ำมนต์ตั้งไว้ ใครจะพรมน้ำมนต์ก็ได้

โต๊ะไหว้พระจันทร์เหล่านี้ จัดตั้งไว้ ริมสองฝั่งถนนบริเวณเทศบาล ฉันเดินชมเพลินจนจะกลับแล้ว ก็ไม่ทันได้สังเกตว่า โต๊ะไหนได้รางวัลชนะเลิศ รองชนะเลิศ รางวัลชมเชย



หลังจากที่ไหว้เสร็จแล้ว ก็จะมีการเผากระดาษไหว้ อย่างที่เห็นในภาพ



งานที่เกี่ยวกับจีนๆ แบบนี้ ที่พลาดไม่ได้ก็คือ การแสดงการเชิดสิงโต และจะเชิดธรรมดาก็ไม่เล้าใจ จึงมีการแสดงสิงโตผาดโผน ดังเช่นเจ้าสิงโตสีขาวตัวนี้ ที่ต้องขึ้นไปยืนและกระโดดบนแท่นเหล็กสูง




โฉมหน้าสองหนุ่มภายใต้สิงโตที่สวยงาม และเก่งกาจ ซึ่งสองหนุ่มนี้ก็เก่งกาจไม่แพ้สิงโตเลย




แม้จะเก่งกาจสักเพียงใด ก็อาจจะมีการพลาดพลั้งกันได้ ดังนั้น ความปลอดภัยจึงเป็นสิ่งสำคัญ หนุ่มน้อยทั้งสองจึงมีผู้ดูแลความปลอดภัยให้อยู่ด้านล่าง




หลังการแสดงเสร็จสิ้น สิงโตสีขาวตัวนี้ ก็ออกทักทายผู้ชม ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของทุกคน โดยเฉพาะเด็กๆ




อีกสองสิ่งที่ประกอบการแสดงเชิดสิงโต ก็คือ ดนตรีที่ให้จังหวะสนุกสนาน และนายแป๊ะยิ้มคนนี้




นอกจากเจ้าสิงโตสีขาวแล้ว ก็ยังมีเจ้าสิงโตสีเหลืองตัวนี้ ชอบขึ้นไปอยู่บนที่สูงๆ ช่างหวาดเสียวจริงๆ




เจ้าสิงโตสีเหลืองผงาดอยู่เบื้องบน ส่วนเบื้องล่างนั้น ผู้รักษาความปลอดภัยต้องคอยประคับประคองเจ้าเสาต้นนี้อย่างแน่นหนา




การแสดงถัดไปก็เป็นการยืนต่อตัว เริ่มแรกก็ต่อกัน 4 ชั้น จากนั้นก็ต่อเพิ่มเป็น 5 ชั้น ด้านล่างก็ต้องคอยเฝ้าระวัง




โฉมหน้าสองหนูน้อยที่อยู่ชั้นบน ไม่ทันได้ถ่ายตอนหนูน้อยยืนขึ้นบนบ่า เพราะมัวแต่ตบมือดีใจให้เจ้าหนูน้อยตัวเล็กที่ขึ้นไปยืนได้สำเร็จ

เมื่อมีการแสดงแล้ว สิ่งที่ขาดไม่ได้เลย ก็คือผู้ชมทั้งหลาย ทุกคนใจจดจ่ออยู่กับการแสดงที่น่าหวาดเสียวครั้งนี้

เมื่อการแสดงเชิดสิงโตจบลง ก็เดินโยกย้ายมาอยู่ที่เวทีการแสดง สาวน้อยชุดสีชมพูกำลังร้องเพลงอย่างสนุกสนาน

ที่พนัสนิคมนี้ จะมีการทายปัญหาอย่างหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า ทายโจ๊ก ทำไมเรียกแบบนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เป็นลักษณะคำถามที่มีลักษณะคล้ายกลอน โดยภายในกลอนจะสื่อความหมายถึงคำตอบ อย่างเช่น คำถามนี้

“ เคยซาบซึ้ง จึงได้ ใฝ่ฝันมาก
กลัวลำบาก ยากเขา เราฝืดฝืน
สุดระกำ ช้ำหม่น ทนกล้ำกลืน
ไม่แช่มชื่น รื่นจิต คิดกังวล”

หรือ คำถามนี้

“ ยามคับขัน ทันใด ไม่ชักช้า
หมายตีตรา อย่าไป รักใครเขา
ถูกทำร้าย กายหมอง ต้องซบเซา
ลากคอเอา เข้าใส่ ในตะราง”

แต่ฉันไม่รู้คำตอบหรอกนะ ถ้าเธอรู้บอกคำตอบให้ฉันหน่อยแล้วกันนะจ๊ะ

เมื่อมีงานเทศกาลต่างๆ สิ่งที่จะต้องมีด้วย ก็คือ ร้านค้า ขายของต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น น้ำ ขนม อาหารคาว หวาน ของเล่นเด็ก เสื้อผ้า รองเท้า และอีกสารพัดอย่าง ที่จะขายได้

เป็นอย่างไรบ้าง ดูรูปแล้ว เพลิดเพลินไปกับฉันไหมนี่ การเดินทางท่องเที่ยวในที่ต่างๆ ไม่ใช่แต่ว่าเที่ยวเพื่อความสุขอย่างเดียว ฉันว่าทุกครั้งที่เราเดินทางท่องเที่ยว เราจะได้รับความรู้ติดตัวกลับมาเสมอ ไม่มากก็น้อย เป็นประสบการณ์ในชีวิตหนึ่ง ที่ผ่านเข้ามาและน่าจดจำเอาไว้ เมื่อฉันไปที่ไหนมาแล้วมีโอกาสฉันจะเขียนมาเล่า และส่งรูปมาให้ดูอีกนะจ๊ะ

คิดถึง
ตะแบก

ทำบุญวันเข้าพรรษา

ถึง...เพื่อน

หวัดดีจ้า เป็นอย่างไร สบายดีไหมจ๊ะ วันเข้าพรรษานี้ไปทำบุญที่ไหนมาบ้างหรือเปล่า ฉันไปทำบุญที่วัดโคกพระ อ.พนัสนิคม จ.ชลบุรี ฉันได้บันทึกวิดีโอตอนแห่เทียนรอบโบสถ์มาให้เธอดูด้วย

วันนี้ที่วัดคนเยอะมาก เพราะว่าเป็นวันสำคัญทางศาสนา และก็ได้หยุดงานกัน แต่ละคนก็ถือตะกร้า ปิ่นโต ดอกไม้ ธูป เทียน ถังถวายสังฆทาน พุ่มถวายสังฆทาน หลอดไฟ ซึ่งก็แล้วแต่จิตศรัทธาของแต่ละคน

ฉันจำได้ว่าเมื่อตอนเด็กๆ ฉันมาวัดกับยาย ฉันก็สนุกตามประสาเด็ก ไม่ค่อยจะได้สนใจในพิธีการทำบุญสักเท่าไหร่นัก สนใจแต่ว่าเมื่อพระฉันอาหาร แล้ว ฉันจะลงจากศาลาไปซื้อไอศรีมกิน ไม่รู้ว่าเธอเคยกินหรือเปล่า เป็นไอศรีมที่เป็นก้อนสี่เหลี่ยมพื้นผ้า มีหลากสีหลากรส คนขายเขาจะเอามาตัดแบ่งเป็นก้อนเล็กๆ แล้วก็เอาไม้เสียนเข้าไปที่ไอศรีม ไว้สำหรับถือกิน ปัจจุบันนี้ไม่รู้มีอีกหรือเปล่า เพราะว่าฉันไม่ค่อยได้เห็นแล้ว

การที่ฉันเข้าวัดไปกับยายตอนเด็กๆ มันก็ทำให้ฉันได้ซึมซับเอาพิธีประเพณีมาเหมือนกันนะ ซึ่งฉันว่าในเมื่อเรานับถือศาสนาพุทธก็ควรที่จะรู้พิธีกรรมทางศาสนา และก็สวดมนต์ จำบทสวดบางบทไว้บ้าง แล้วก็ควรจะยึดเอาคำสอนของพระพุทธเจ้ามาใช้ในชีวิตประจำวันด้วย

เมื่อฉันไปถึงก็ไปจุดธูปเทียน ไหว้พระพุทธรูป รอจนเวลาใกล้ แปดโมงเช้า พระก็ทยอยเดินเข้าศาลา เพื่อเริมทำพิธี หลังจากที่พระฉันอาหาร ทำการกรวดน้ำ และพระให้พรเสร็จ ก็เดินออกจากศาลาวัดไปกันที่โบสถ์เพื่อไปแห่เทียนรอบโบสถ์

ที่วัดนี้เขาได้จัดให้มีกลองยาวเล่นบรรเลงเพลง นำหน้าขบวนด้วย เป็นบรรยากาศที่สนุกสนานดี เมื่อวนรอบโบสถ์ได้ครบสามรอบแล้ว ก็เข้าโบสถ์เพื่อทำพิธีถวายเทียนให้แก่พระภิกษุไว้ใช้ ตลอดจำพรรษานี้

เป็นไงได้บุญจากฉันไปบ้างไหม ทำบุญแล้วก็ทำให้จิตใจเบิกบาน สบายใจ


คิดถึง
ตะแบก

เก็บภาพ...ทุ่งนาอันเขียวขจี

ถึง…เพื่อน

เมื่อหลายวันก่อนฉันได้ผ่านไปที่ๆ ซึ่งฉันไม่ได้ไปนานแล้วเหมือนกัน ได้เห็นท้องทุ่งนาเขียวขจี ต้นข้าวต้นน้อยๆ ปลูกเต็มท้องทุ่ง มองดูแล้ว สดชื่นจังเลย มันบ่งบอกถึงความชุ่มช่ำของสายฝนที่โปรยปรายลงมาแทบจะทุกวันในช่วงนี้

ฉันจึงอดไม่ได้ที่จะต้องถ่ายรูป เมื่อวานนี้ได้โอกาส ตอนเย็นๆ ฉันก็เลยแวะไปที่ท้องทุ่งนาอันเขียวขจีแห่งนั้นอีกครั้ง เพื่อเก็บภาพมาฝากเธอ ฉันรู้สึกสบายตากับภาพท้องทุ่งนาข้าวสีเขียวที่อยู่ตรงหน้า สบายตัวกับอากาศอันสดชื่น สองอย่างนี้ก็เลยทำให้ฉันสบายใจ

คืนนี้ก็อีกเช่นกัน ฝนคงจะตกทั้งคืน หวังว่าพรุ่งนี้จะได้เห็นความสดชื่น ความสดใสของฟ้าหลังฝนอีกคราหนึ่ง

ฉันเดินตามทางถนนสายเล็กมาเรื่อยๆ มองไปที่ท้องฟ้า สวยจัง! ฟ้ายามเย็นเวลานี้กับท้องทุ่งนาสีเขียว




ต้นขี้เหล็กที่ปลูกข้างทางกับต้นข้าวกลางท้องทุ่ง ใครอยากเด็ดยอด เด็ดใบ ไปทำอาหารก็ได้นะจ๊ะ




เครื่องจักรอย่างหนึ่งที่สำคัญ ที่ใช้ทำนา จอดรอการใช้งานในวันรุ่งขึ้น




ดอกรักสีม่วงริมถนน




ทำให้ฉันนึกถึงตอนฉันเด็กๆ เมื่อเปิดเทอมใหม่ มีพิธีไหว้ครู ฉันกับเพื่อนๆ ก็จะไปหาเก็บดอกรักแถวข้างทางเพื่อไปทำพานไหว้ครู ออกแบบพานกันอย่างสวยงามเชียวล่ะ




เจ้าแมลงตัวน้อยเกาะอยู่บนใบดอกรัก ตรงรอยแหว่งนั่น ฝีมือเจ้าหรือเปล่าน๊า




ถัดจากเจ้าตัวเมื่อกี้ ก็เห็นเจ้าตัวแดงอีกตัวหนึ่ง ดอกรักแหว่งไปอีกเหมือนกัน สงสัยจะฝีมือเจ้าตัวแดง




มองไปมองมา ก็เจอเจ้าสองตัวนี้ มันน่ารักดีนะ สีก็สวย มันทำอะไรกันอยู่ก็ไม่รู้




เด็กน้อย โบกมือทักทาย เก๊กท่า ให้ถ่ายรูป บอกว่าจะเอาไปลงหนังสือ จะถ่ายอีกไหม เท่านั้นล่ะ รีบเผ่นหนีเลย




ยายอุ้มหลานเดินเล่นยามเย็น ชีวิตที่เรียบง่ายอยู่ใกล้ชิดธรรมชาติ ดูแล้วมีความสุขจัง




ฉันเดินลงจากถนน เดินมาตามคันนา เห็นนกตัวน้อยเกาะอยู่บนต้นหญ้า จะถ่ายรูปมาฝากสักหน่อย ว่าเดินเข้าไปเงียบๆ แล้วนา มันบินหนีไปเฉยเลย เธอดูกระท่อมปลายนา ไปก่อนนะจ๊ะ ในคืนฝนตก จะมีพระเอกนางเอกมาหลบฝนบ้างไหมหนอ




ยามที่ต้นข้าวขึ้นเขียวเต็มท้องทุ่ง คนทำนา คงมีความสุขกับผลผลิตที่พวกเขาได้ปลูกได้ทำมากับมือ




ถ้าข้าวออกรวงเมื่อไหร่ ชาวนาคงจะดีใจ ยามนั้นท้องทุ่งนาที่เคยเป็นสีเขียว ก็จะกลายเป็นสีเหลืองทองอร่ามเต็มท้องทุ่ง




มุมนี้ท้องฟ้าก็สวย เมฆกระจายอยู่เต็มท้องฟ้า ฉันชอบมองท้องฟ้า มองก้อนเมฆ




ดอกผกากรองริมทาง ฉันเคยรู้จักมันในนามดอกขี้ไก่ ไม่รู้ว่านามนี้มาจากไหน สงสัยดอกมันจะเหม็นเหมือนขี้ไก่




ต้นไม้แห้งกับท้องฟ้า




หยดฝนบนใบหญ้า

เป็นไงจ๊ะ ความเขียว ความชอุ่มชุ่มชื้น ยามหน้าฝนมาเยือน ถ้ามีโอกาสฉันจะเก็บภาพยามต้นข้าวหนุ่มน้อยพวกนี้ออกรวงเป็นสีเหลืองทอง มาฝากอีกนะจ๊ะ

คิดถึง
ตะแบก